[ م / 123 ] نيز كشّى با سند خود به ابو بصير روايت كرده است كه او گفت : « نزد امام صادق عليه السلام بوديم كه كنيزى از كنار ما گذشت و كوزه‌اى در دست داشت كه آن را واژگون ساخت . امام صادق عليه السلام فرمود : " اگر خداوند قلب ابو جارود را وارونه ساخته است ؛ چنان كه اين كنيز كوزه را واژگون كرد ، پس گناه من چيست ! " » [ م / 124 ] نيز كشّى با سند خود به ابو اسامه روايت كرده است كه وى گفت : « امام صادق عليه السلام به من فرمود : " ابو جارود چه كرد ؟ هان ، به خدا سوگند كه او در گمراهى مىميرد . " » « 1 » [ م / 125 ] ابن نديم روايت كرده است كه از امام صادق عليه السلام دربارهء او پرسيدند . حضرت فرمود : « ابو جارود چه كرد ؟ آيا پس از آن كه ولايت امامى [ بر حق ] را پذيرفت ، اميد داشت كه معتقد به امامى [ بر حق ] بميرد ؟ خدا او را لعنت كند كه فردى كوردل و نابينا بود . » محمد بن سنان نيز دربارهء او گفته است : « ابو جارود پس از نوشيدن شراب و پذيرش سرپرستى كافران از دنيا رفت . » « 2 » از مطالب گذشته اين گونه برداشت مىشود كه جعل از زبان ائمه ، به ويژه دو امام همام باقر و صادق عليهما السلام در آن زمان رايج بوده كه به سبب غلو در عقيدهء باطل يا به هدف مال اندوزى و گرفتن اموال ضعيفان روى داده است . ائمه عليهم السلام با هوشيارى و نهايت دقت در پاسداشت حقايق دين در برابر تيرگى ياوه سرايىهاى باطل گرايان ، در مقابل آنان ايستادند و رسوايشان ساختند و مجالى براى يكه تازى نارواى آنان نگذاردند ؛ امرى كه علماى تيزبين امت را به پاك‌سازى و تنقيح احاديث منسوب به امامان معصوم عليهم السلام و گردآورى آنها در جوامع حديثى قابل اعتماد واداشت ؛ علمايى چون محمدون ثلاث ( محمد بن يعقوب كلينى ، متوفاى 329 ؛ محمد بن على بن الحسين صدوق ، متوفاى 381 ؛ محمد بن حسن طوسى ، متوفاى 460 ) در كتب چهارگانهء خود ( كافى شريف ، من لا يحضره الفقيه ،

--> ( 1 ) . رجال كشّى ، ج 2 ، ص 495 و 496 . ( 2 ) . الفهرست ، ص 267 .